Jimmy Tigges

Mocht u iets tegen carnaval hebben, luister dan naar de speciale carnavalsaflevering van het onvolprezen The Originals op L1, met klanken uit Brazilië, New Orleans en de Caribbean. Alleszins meer dan pruimbare muziekjes!

Grappig genoeg is hierin ook opgenomen de originele versie van Stoont als een garnaal. Het Simplisties Verbond (alweer iets onvolprezens) scoorde er in 1976 zowaar een flinke carnavalshit mee, maar het door Kees van Kooten en Herman Schoonderwalt geschreven nummer werd al in 1969 ten gehore gebracht door Ton van Duinhoven in het ook alweer zo godvergeten onvolprezen Hadimassa. Lees verder →

Daar heb ik dus helemaal niks mee, met Valentijnsdag. Hoewel het ontvangen van een mooie valentijnskaart van een geheime bewonderaarster die mij anoniem haar liefde bekent mij natuurlijk wel erg spannend lijkt.
Maar ja, ik HEB helemaal geen geheime bewonderaarster die mij anoniem haar liefde bekent. Daar word ik voor behandeld (spreek dit laatste uit op de manier van de zoon van het moeder-en-zoon-duo van Van Kooten en De Bie). Lees verder →

(citaat)
‘s Morgens moet ik altijd even controleren of ik wankelbaar ben of on-. Dat ik in staat ben een nieuwe dag op en in de wereld te zijn of niet. Heb jij dat ook? Iedere ochtend voer ik daarom een eenvoudige test uit. Ik ga voor de spiegel staan. Met een razendsnelle beweging breng ik mijn rechterhand, ik ben rechts, naar de spiegel. Als ik dan, ondanks mijn snelheid, de spiegel precies weet te raken op het spiegelbeeld van mijn hand, is alles in orde.

Vanmorgen zat ik ernaast. Lees verder →

Een typisch Nederlands fenomeen, dat schaatsen. Maar hoe leg je, aan bijvoorbeeld Franstaligen, uit wat het genot is van het schaatsen in de kou door de Hollandse polders? De Delftse cajunaccordeonist Henk de Kat is het in zijn Elfstedenwals uitstekend gelukt. Het nummer werd in januari 2010 als downloadsingle gepresenteerd, maar de oorsprong ervan gaat terug naar ruim tien jaar eerder. Lees verder →

Tijd voor een gastcolumnist. Ik geef het woord aan Patrick van Griethuysen.

Zomaar wat 78 toeren platen uit de vergetelheid tevoorschijn gerukt
Een “zo-nu-en-dan” rubriekje. Samenstelling: Patrick van Griethuysen

Maar goed, nu we het daar toch over hebben kunnen wij misschien een ogenblik stilstaan bij de versie uit 1951 van “Sweet Violets” gezongen door “Jane Turzy” (1919-2001) met het orkest van Remo Biondi. (Decca M.33259 – W81184T-3A/ W81182T-10A ) (en in Amerika op Decca 27668.)

Hoewel eigenlijk de “stoute versie” door “The Naughty Nymphs” ook zeer interessant en de tekst toch wel heel anders ….. Maar we houden het relatief netjes met deze versie van Jane. Helaas werd ze in de pers weggezet als “some local loser” Lees verder →

Er staat een alleraardigste openbare groep op facebook onder de noemer verbeterde platenhoezen. Mijn eerste bijdrage daaraan is het kunstwerkje dat mijn oudere broer lang lang lang geleden (met mijn goedkeuring) maakte van het hoesje van mijn singletje Mus i denn van ‘ouwe lul’ Elvis Presley. Ik heb trouwens nog steeds geen idee waarom ik dit plaatje überhaupt in huis had.

Mijn promotoertje rond de verschijning van Delftse Toeren 2 (nog steeds te bestellen, jawel!) brengt mij morgen (zaterdag 7 januari) naar de radiostudio van Omroep West, waar ik als gast een uur lang Hans Rouw op zijn dak mag vallen (vat u de woordspeling?) in zijn veel beluisterde show And the beat goes on tussen 11.00 en 12.00 uur.
Dat bezoek was al eerder gepland in november, maar moest toen plaats maken voor een special over Andy Tielman na diens overlijden.
Delftse Toeren dus als onderdeel van het programmaformat ‘jaren60beatmuziek’. Veel Tee Set-gerelateerd spul dus weer, maar wel met leuke verrassende achtergrondverhalen rond de te draaien plaatjes. Veel luisterplezier!

Begin november 2009 presenteerde ik mijn eerste bundel Delftse Toeren, in de lokale bibliotheek. Na afloop wilde ik met een tiental anderen nog ergens wat gaan drinken.
Ik stelde voor om dat in het nabijgelegen Proeflokaal te doen, alwaar diezelfde avond een in Zappa-vertolkingen gespecialiseerde favoriete band van mij optrad, Cuccurullo Brillo Brullo.

Eenmaal gearriveerd bleek het café afgeladen. Niet geschikt dus om met zijn allen nog gezellig wat na te babbelen. We besloten ons heil elders te zoeken. Café Vlaanderen, leek mij wel wat. Daar zouden we ongetwijfeld ook onze Vlaming in de groep, Arnold, een groot plezier mee doen, grapte ik (want ik ben mij er soms eentje). Lees verder →

Tja, en dan word je geïnterviewd door Harry Knipschild, wat een lang verhaal oplevert op zijn site.
En dan wil je dat toch even laten weten.
Interessante site trouwens, waarop met grote regelmaat aan popmuziek gerelateerde verhalen verschijnen.
Maar ook interviews met lieden als Felix Meurders en Arnold Mühren (die van The Cats).

De historicus Knipschild was dj bij Radio Veronica in de vrijbuiterstijd en werkte onder meer als ‘promotieman’ voor Polydor. Ook was hij verantwoordelijk voor de doorbraak van Abba in Nederland.
Om maar aan te geven dat hij in de jaren 60 en 70 in het oog van de Nederlandse popmuziekstorm zat.
Hij heeft dergelijke verhalen ook gebundeld in het boek Money Money Money; verhalen uit de geschiedenis van de popmuziek, dat meer belooft gezien de ondertitel ‘deel 1’.

Voor ik het vergeet: alle gewenste en ongewenste info over de bundel Delftse Toeren 2 is nog altijd HIER te vinden. Doe er uw voordeel mee!

Ter zake.
Neem in gedachten de melodie van Rudolph The Red Nosed Reindeer en zing dan deze vrolijke tekstregels…

Kerstfeest in Suriname
is een lekker vrolijk feest
Kerstfeest in Suriname
man je moet er zijn geweest
Kerstfeest in Suriname
maakt dat je de rest vergeet
Kerstfeest in Suriname
is het allermooiste feest

en dan komt het tussenstukje…

Paramaribo gehuld
in een zee van licht
liedjes klinken overal
christelijk en tropical
Lees verder →